“Eπέτειος με Ισχυρές Μνήμες για τον Εθνικό Σιδηροκάστρου”


Ο προπονητής Βαγγέλης Τσιρίκας και ο παράγοντας Νίκος Τζαβέλας θυμούνται το ιστορικό παιχνίδι το Μεγάλο Σάββατο 9 Απριλίου 1988 στο Γήπεδο της Δόξας Δράμας

Του Δημητρίου Γ. Νάτσιου

Αύριο Σάββατο 9 Απριλίου 2016 συμπληρώνονται 28 χρόνια από ένα σημαδιακό παιχνίδι στην πολύχρονη και αξιόλογη πορεία του Εθνικού Σιδηροκάστρου. Πρόκειται για τον αγώνα μπαράζ που διεξήχθη στο Γήπεδο της Δόξας Δράμας στις 9 Απριλίου 1988. Ήταν και τότε Σάββατο και μάλιστα Μεγάλο Σάββατο 9 Απριλίου όταν ο τότε πρόεδρος της ΕΠΣ Σερρών Αθανάσιος Χατζηαθανασιάδης όριζε την ουδέτερη έδρα του γηπέδου της Δράμας για να διεξαχθεί το παιχνίδι που θα έκρινε ποια ομάδα θα στεφόταν Υπερπρωταθλήτρια Ν. Σερρών. Το σπάνιο ρεκόρ της χρονιάς εκείνης ήταν ότι ο Εθνικός Σιδηροκάστρου και η Σέρρες ’85 είχαν κοντραριστεί δύο φορές νωρίτερα. Η πρώτη στις 9 Μαρτίου 1988 στο ουδέτερο Γήπεδο της Ηράκλειας στο πλαίσιο του τελικού Κυπέλλου της ΕΠΣ Σερρών.Το παιχνίδι έληξε με σκορ (0-0) στη κανονική διάρκεια αλλά και στην παράταση και στα πέναλτι ο Εθνικός επικράτησε με (3-0). Το δεύτερο παιχνίδι έγινε στις 20 Μαρτίου 1988 στο Δημοτικό Γήπεδο Σερρών στο πλαίσιο των αγώνων μπαράζ μεταξύ των τεσσάρων πρωταθλητών της Α’ Κατηγορίας(συμμετείχαν επίσης ο Οδυσσέας Αναγέννησης και ο Εμμ. Παππάς). Και εκείνο το παιχνίδι έληξε με σκορ με το άσφαιρο (0-0). Το Τρίτο παιχνίδι μεταξύ των δύο ομάδων ορίστηκε ύστερα από την ισοβαθμία που υπήρχε στους αγώνες κατάταξης.

Με άμυνα γρανίτη

9 Απριλίου 1988. Ο Εθνικός με την ενδεκάδα που παρατάχθηκε στο ιστορικό παιχνίδι με αντίπαλο την Σέρρες 85. Πάνω αριστερά: Μεντής, Στοϊλας,Γεωργιάδης,Παναγιωτίδης, Αγγελίδης, Σαμαράς. Κάτω αριστερά:Γκουγκλέρης, Κιουμουρτζίδης, Μπάτης, Δεληωρίδης, Δέντσας( φωτο αρχείο Β. Μεντή)

Ο Εθνικός Σιδηροκάστρου έδινε το παρών σε αγώνες ανόδου ύστερα από αρκετά χρόνια μετριότητας στα τοπικά πρωταθλήματα. Πρόεδρος του ήταν ο Δημήτρης Κυρπάλης και προπονητής ο Βαγγέλης Τσιρίκας. Χίλιοι και πλέον Σιδηροκαστρινοί ταξίδεψαν την ημέρα εκείνη στη γείτονα πόλη της Δράμας, Μεγάλο Σάββατο λίγες ώρες πριν γιορταστεί το Άγιο Πάσχα για να συμπαρασταθούν στην αγαπημένη τους ομάδα και να πανηγυρίσουν την άνοδο στη Δ΄Εθνική. Ο Εθνικός στα δύο προηγούμενα παιχνίδια είχε αποδείξει μπορεί να αντιμετωπίσει πρόσωπο με πρόσωπο, την Σέρρες 85( προϊόν της συγχώνευσης του Σερραικού και της Θύελλας Σερρών) μία ομάδα που είχε στις τάξεις της πολλούς ποδοσφαιριστές που είχαν περάσει από τον Πανσερραϊκό και λειτουργούσε σε επαγγελματικά πρότυπα. Αντιθέτως το ρόστερ του Εθνικού αποτελούνταν στη πλειοψηφία του από Σιδηροκαστρινούς ποδοσφαιριστές αλλά και γειτονικών χωριών με εξαίρεση τον παλιό ποδοσφαιριστή του Πανσερραϊκού Απόστολο Μπάτη. Και το τρίτο παιχνίδι θα λήξει ισόπαλο 0-0 και δύο λεπτά πριν το τέλος της παράτασης θα σπάσει το πόδι του ο σπουδαίος τερματοφύλακας του Εθνικού Πέτρος Αγγελίδης (σε μονομαχία με τον αμυντικό της Σέρρες 85 Χρήστο Μπαϊρα). Ένα προνομιακό πεδίο για τον Εθνικό Σιδηροκάστρου ( η διαδικασία των πέναλτι) θα γίνει μειονέκτημα αφού ο Πέτρος Αγγελίδης θα καθίσει κάτω από τα δοκάρια με σπασμένο πόδι. Ο τραυματισμός θα αποδειχθεί μοιραίος αφού η Σέρρες 85 θα επικρατήσει στα πέναλτι και θα κερδίσει αυτή το εισιτήριο της ανόδου για την Δ’ Εθνική. Απευθυνθήκαμε σε δύο ανθρώπους που έζησαν το παιχνίδι εκείνο. Τον προπονητή του Εθνικού Βαγγέλη Τσιρίκα και τον ταμία της ομάδας Νίκο Τζαβέλα ο οποίος παρακολούθησε το παιχνίδι από την κερκίδα.

“Τους αντιμετωπίσαμε πρόσωπο με πρόσωπο”

Ο Βαγγέλης Τσιρίκας αφηγείται:Το παιχνίδι εκείνο ήταν δύσκολο αφού ο Εθνικός είχε να αντιμετωπίσει μία σπουδαία ομάδα που είχε υπεροπλία σε όλες τις γραμμές σε αντίθεση με τον Εθνικό που ήταν αδύναμος στην επίθεση. «Το άσχημο ήταν ότι την ημέρα εκείνη στερηθήκαμε τον επιθετικό Παπαδόπουλο(λόγω ανέλπιστης προσωπικής υπόθεσης). Η άμυνα μας ήταν ατσάλινη, αλλά είχαμε και δεύτερη ατυχία να σπάσει το πόδι του στο 118 ο τερματοφύλακας μας Πέτρος Αγγελίδης. Αν καθόταν κάτω από τα δοκάρια χωρίς αυτό το πρόβλημα είμαι σίγουρος ότι θα κερδίζαμε και θα ανεβαίναμε στην ανώτερη κατηγορία. Ο Βαγγέλης Τσιρίκας επίσης θυμάται ότι ο Εθνικός είχε πολύ καλή διοίκηση που προσπαθούσε να οργανώσει το σύλλογο να αλλάξει κατηγορία. «Πρόεδρος την εποχή εκείνη ήταν ο Δημήτρης Κυρπάλης ο οποίος πιστεύω ότι έδωσε πολλά στο ποδόσφαιρο του Σιδηροκάστρου. Κρατώ ζεστές αναμνήσεις από τη χρονιά εκείνη γιατί ήταν η πρώτη φορά που εργαζόμουν στο Σιδηρόκαστρο. Πιστεύω ότι έγινε καλή δουλειά και αυτό εκτιμήθηκε τα επόμενα χρόνια από τους παράγοντες του οι οποίοι με κάλεσαν και πάλι να δουλέψω».

“Αδικηθήκαμε από τη Διαιτησία”


9 Μαρτίου 1988 λίγη ώρα μετά τη λήξη του τελικού κυπέλλου της ΕΠΣ Σερρών που έγινε στο Γήπεδο της Ηράκλειας. Παίκτες, διοίκηση και προπονητής πανηγυρίζουν την κατάκτηση του κυπέλλου(φωτο αρχείο Β. Μεντή)

Ο ταμίας του Εθνικού Σιδηροκάστρου Νίκος Τζαβέλλας θυμάται ότι η ομάδα της Σιντικής αδικήθηκε στο παιχνίδι της Δράμας γιατί το 75’ ακυρώθηκε κανονικό τέρμα. «Ήταν ένα ξερό αριστερό σουτ (έξω από τη μεγάλη περιοχή) του ποδοσφαιριστή μας Γιώργου Στοϊλα που τον είχαμε αποκτήσει από τους ερασιτέχνες του Πανσερραϊκού. Το γκολ ακυρώθηκε κατά ανεξήγητο τρόπο. Η ατυχία μας ολοκληρώθηκε όταν έσπασε το πόδι του ο τερματοφύλακας μας Πέτρος Αγγελίδης ο οποίος είχε αποκρούσει τρία πέναλτι των παικτών της Σέρρες ’85 στο τελικό Κυπέλλου της ίδιας χρονιάς στο Γήπεδο της Ηράκλειας».Ο παράγοντας του Σιδηροκάστρου κατέληξε λέγοντας ότι αγώνας παραμένει αξέχαστος παρότι δεν έχει ταυτιστεί με επιτυχία . «Δικαιολογημένα γιατί γινόταν μία σοβαρή προσπάθεια να ξεφύγει η ομάδα μας από τη μιζέρια του τοπικού Πρωταθλήματος και να σταθεροποιηθεί σε Εθνικές κατηγορίες. Κυρίως όμως δεν ξεχνιέται εκείνη η χρονιά γιατί μέσα σε ένα μήνα αγωνιστήκαμε με την Σέρρες ’85 τρεις φορές και το παιχνίδι έληξε (0-0) στην κανονική του διάρκεια». Ο Νίκος Τζαβέλας θυμάται επίσης ότι μετά το παιχνίδι συνόδεψε τον Πέτρο Αγγελίδη στο Νοσοκομείο Σερρών και γιόρτασε το Άγιο Πάσχα μαζί του ως συνοδός του στο κρεβάτι του πόνου. «Συμβαίνουν και αυτά όταν είσαι παράγοντας ποδοσφαίρου» μας ανέφερε.

Πηγή:ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ “ΣΕΡΡΑΙΚΟ ΘΑΡΡΟΣ”

www. Sertharros.gr